Nowe stawki za radio i telewizor od 2027 roku
Od początku 2027 roku abonenci RTV zapłacą więcej. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ustaliła nowe stawki, które zaczną obowiązywać od 1 stycznia. Miesięczna opłata za telewizor, również w przypadku posiadania jednocześnie radia, wyniesie 34,50 zł. Za sam odbiornik radiowy trzeba będzie zapłacić 10,80 zł miesięcznie.
Obecnie, czyli do końca 2026 roku, opłata za telewizor lub zestaw telewizor i radio wynosi 30,50 zł. W przypadku samego radia stawka to 9,50 zł. Od nowego roku będzie to więc wzrost o odpowiednio 4 zł oraz 1,30 zł miesięcznie.
Należność za abonament RTV powinna zostać opłacona do 25. dnia każdego miesiąca. Warto przy tym pamiętać o zasadzie, która dla wielu osób może być istotna: radio i telewizor znajdujące się w jednym gospodarstwie domowym nie są rozliczane oddzielnie. Jeśli właściciel ma już zarejestrowany i opłacany telewizor, nie musi dopłacać za radio. Obowiązuje wtedy wyłącznie wyższa stawka, czyli od 2027 roku 34,50 zł.
Rabaty w płatnościach za abonament RTV. Jak zapłacić mniej?
Koszt abonamentu można zmniejszyć, wpłacając pieniądze z góry za dłuższy okres. Poczta Polska stosuje rabaty już przy opłaceniu dwóch miesięcy. Im dłuższy okres zostanie opłacony jednorazowo, tym większa będzie ulga.
Przy płatności za cztery miesiące z góry, zamiast 138 zł, abonent zapłaci 133,90 zł. Za sześć miesięcy należność ma wynieść 196,70 zł, podczas gdy standardowa opłata wyniosłaby 207 zł. Największą oszczędność daje wpłata za cały rok. Za 12 miesięcy abonamentu telewizyjnego trzeba będzie zapłacić 372,60 zł zamiast 414 zł.
Czek turystyczny 2026. Można dostać aż 300 złotych na wyjazd! Nabór rusza za kilka dni
Podwyżka stawek oznacza, że osoby regulujące abonament co miesiąc odczują ją w domowym budżecie przez cały rok. Z kolei opłata z góry pozwala nie tylko uniknąć pamiętania o comiesięcznym terminie, ale też zostawić w portfelu kilkadziesiąt złotych.
Kto jest zwolniony z opłat?
Nie wszyscy muszą płacić abonament RTV. Ustawodawca przewidział szereg zwolnień dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej lub zdrowotnej:
- osoby zaliczone do I grupy inwalidzkiej,
- całkowicie niezdolne do pracy,
- ze znacznym stopniem niepełnosprawności,
- bezrobotne,
- pobierające świadczenie pielęgnacyjne, rentę socjalną czy zasiłek przedemerytalny.
- niesłyszący,
- niewidomi,
- inwalidzi wojenni i wojskowi,
- osoby pobierające świadczenia pieniężne na podstawie ustawy o pomocy społecznej,
- osoby spełniające określone kryteria dochodowe przewidziane w ustawie o świadczeniach rodzinnych.
- kombatanci,
- osoby represjonowane,
- inwalidzi będącym żołnierzami przymusowo zatrudnionymi oraz poszkodowani weterani.
W określonych przypadkach prawo do zwolnienia obejmuje również członków rodzin osób uprawnionych. Do szczególnej grupy zaliczają się seniorzy, którzy ukończyli 60 lat i mają przyznane prawo do emerytury. Mogą jednak skorzystać z uprawnienia wyłącznie wtedy, gdy ich miesięczne świadczenie nie jest wyższe niż połowa przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za poprzedni rok. W 2026 roku próg ten wynosi 4451,78 zł brutto miesięcznie. Oprócz wieku trzeba więc spełnić warunek dochodowy i przedstawić wymagane dokumenty – m.in. dowód osobisty oraz decyzję ZUS albo innej instytucji emerytalno-rentowej.
Źródło: RMF24/Interia Biznes
